Liquid staking: jak działa, tokeny LST z rebasingiem a akumulujące wartość, staking natywny a płynny, ryzyka oraz jak JewelSwap wdraża go z JWLSUI, JWLEGLD i JWLXRD.

Ostatnia aktualizacja: 8 września 2026
Liquid staking to sposób na zarabianie nagród ze stakingu tokena proof-of-stake bez jego blokowania. Token deponuje się w protokole liquid stakingu, protokół stakuje go u walidatorów w imieniu użytkownika, a w zamian użytkownik otrzymuje token liquid stakingu (LST), który reprezentuje stake i narosłe nagrody. Nagrody nadal napływają, a jednocześnie posiada się token, którym można handlować, pożyczać go, używać jako zabezpieczenia lub dostarczać jako płynność. Ten sam kapitał wykonuje dwie prace jednocześnie.
Ten przewodnik krok po kroku wyjaśnia, jak działa liquid staking, jakie są dwa rodzaje tokenów liquid stakingu, czym liquid staking różni się od stakingu natywnego, jakie wiąże się z nim ryzyko, a następnie jak JewelSwap wdraża go w modelu dwóch tokenów w sieciach Sui, MultiversX i Radix.
W sieci proof-of-stake walidatorzy blokują tokeny, aby zyskać prawo do tworzenia bloków, i dzielą się nagrodami z osobami, które delegują do nich środki. Staking natywny działa, ale blokuje tokeny: w Ethereum do uruchomienia walidatora potrzeba 32 ETH, a stake czeka w kolejce wyjścia, jak opisuje oficjalny przewodnik po stakingu Ethereum. W Sui stakowane SUI są opakowane w obiekt stake przechowywany samodzielnie przez użytkownika, który nalicza nagrody epoka po epoce, zgodnie z dokumentacją Sui. W MultiversX EGLD po wycofaniu delegacji leżą bezczynnie przez 10 dni, zanim będzie można je wypłacić. Dopóki tokeny są stakowane natywnie, nie można ich użyć do niczego innego.
Liquid staking dodaje warstwę na wierzchu. Po zdeponowaniu tokena w protokole liquid stakingu otrzymuje się w zamian LST: swobodnie zbywalne pokwitowanie, które reprezentuje bazowy stake wraz z narastającymi nagrodami. Protokół zajmuje się wyborem walidatorów i delegacją; nagrody od walidatorów nadal napływają, a posiadany token można wykorzystać wszędzie indziej w DeFi.
Tokeny liquid stakingu odzwierciedlają nagrody na jeden z dwóch sposobów, a ta różnica ma znaczenie dla sposobu ich wykorzystania.
JewelSwap stosuje konstrukcję akumulującą wartość, podzieloną na dwa tokeny: jeden utrzymuje kurs 1:1 na potrzeby handlu i zabezpieczeń, a drugi niesie zysk. Ta konstrukcja jest wyjaśniona w następnej sekcji.
Tyle koncepcja. Implementacja JewelSwap idzie dalej: konstrukcja dwóch tokenów i mechanizm płynności, który zapewnia głęboki rynek dla tokenów bez rozwadniania nagród stakerów.
JewelSwap używa dwóch tokenów w każdej sieci, a zrozumienie tego podziału jest kluczem do zrozumienia całej reszty. W każdej sieci istnieje bazowy token liquid stakingu oraz stakowany wariant przynoszący zysk:
Token bazowy — JWLSUI, JWLEGLD lub JWLXRD — to roszczenie 1:1 do aktywa bazowego. Jeden JWLSUI zawsze można wykupić za jeden SUI; jeden JWLXRD za jeden XRD. Sam z siebie nie nalicza nagród. To płynna, gotowa do użycia forma depozytu: można go trzymać, handlować nim na DEX-ie lub sparować w puli płynności.
Wariant stakowany — SJWLSUI, SJWLEGLD lub SJWLXRD — otrzymuje się po zastakowaniu tokena bazowego w JewelSwap. To właśnie token przynoszący zysk. Jego ilość nie rośnie; zamiast tego zyskuje na wartości względem tokena bazowego w miarę napływu nagród od walidatorów. Z czasem każdy SJWLSUI jest wart coraz więcej JWLSUI. Ta konstrukcja jest szerzej omówiona w naszym przeglądzie tokenów pochodnych JewelSwap, a mechanika specyficzna dla Sui — w przewodniku JWLSUI: liquid staking w modelu dwóch tokenów na Sui.
Taki podział ról jest celowy. Token bazowy utrzymuje kurs i płynność, dzięki czemu dobrze sprawdza się na rynkach handlowych i pożyczkowych, a wariant stakowany po cichu kapitalizuje zysk. Wybór tokena zależy od tego, czy priorytetem jest płynność, czy akumulacja.
Tu JewelSwap robi coś nietypowego. Po zdeponowaniu aktywa bazowego protokół może wyemitować więcej tokenów bazowych, niż wynosi depozyt: dodatkowe tokeny może emitować jako płynność należącą do protokołu (ilość jest zmienna; nadwyżka nigdy nie trafia do użytkownika). Na pierwszy rzut oka wygląda to na złamanie zabezpieczenia 1:1. Tak nie jest, a mechanizmem, który czyni to bezpiecznym, jest Protocol-Owned Liquidity (POL).
Dodatkowo wyemitowane tokeny nigdy nie trafiają do obiegu jako niezabezpieczona podaż. Każdy dodatkowy token pochodny jest parowany z równą ilością zdeponowanego aktywa bazowego i umieszczany bezpośrednio we własnej puli płynności AMM protokołu — w płynności, którą protokół posiada i której nie wycofuje. Pozostałe tokeny bazowe są stakowane u walidatorów, by generować nagrody dla użytkowników.
Subtelna, ale ważna zasada brzmi: tokeny są zabezpieczone w momencie swapu. Dodatkowe JWLSUI opuszczają pulę protokołu tylko wtedy, gdy ktoś wpłaci do niej prawdziwe SUI, by je kupić, więc zabezpieczenie zostaje przywrócone w chwili, gdy token trafia do zewnętrznego posiadacza. Jeśli wykupy kiedykolwiek przekroczą dostępne aktywa bazowe, protokół wycofuje własną płynność z AMM i spala nadwyżkę tokenów pochodnych; system jest zaprojektowany tak, by utrzymywać zabezpieczenie 1:1 (zgodnie z dokumentacją).
Efektem jest głęboka, stała płynność należąca do protokołu dla tokenów JWL. To oznacza ściślejszy peg, mniejszy poślizg cenowy dla traderów i lepsze doświadczenie dla wszystkich — bez uszczuplania nagród stakerów. Model POL wiąże tworzenie tokenów bezpośrednio z dostarczaniem płynności, a nie z niezabezpieczoną emisją.
Po zastakowaniu depozytu aktywo bazowe jest delegowane do wielu walidatorów w danej sieci. Nagrody, które przynoszą te delegacje, są zbierane i rozdzielane codziennie, a każda dystrybucja przesuwa w górę kurs wymiany SJWL do JWL.
Konkretnie: większość nagród od walidatorów trafia do posiadaczy wariantu stakowanego — na przykład w Radix 90% nagród przypada posiadaczom SJWLXRD, a JewelSwap zatrzymuje 10% jako opłatę protokołu. Ponieważ nagrody podnoszą kurs wymiany zamiast emitować nowe tokeny, saldo SJWL pozostaje stałe, a każda jednostka z dnia na dzień pozwala wykupić więcej tokena bazowego. To kapitalizacja automatyczna z samej konstrukcji: nie trzeba niczego odbierać ani ponownie stakować.
A ponieważ wariant stakowany jest zwykłym zbywalnym tokenem, narosły zysk można przenieść do innego portfela, sprzedać lub wykorzystać jako zabezpieczenie — prawo do zysku podąża za tokenem.
O tym, gdzie delegowane są stakowane tokeny, zespół nie decyduje jednostronnie. JewelSwap prowadzi system Gauge, w którym stakerzy głosują nad podziałem delegacji między walidatorów z białej listy: stakerzy JWLSUI w Sui oraz posiadacze stakowanego JWLASH w MultiversX. Więcej głosów oddanych na danego walidatora kieruje do niego większą część stake'u protokołu. Wartości procentowe są odświeżane co epokę w czwartki, a każdy głos można zmienić co 10 dni.
Dzięki temu delegacja pozostaje zdecentralizowana i zgodna z interesem osób, które faktycznie ponoszą ryzyko stakingu, a społeczność może kierować protokół ku niezawodnym, dobrze działającym walidatorom. Dokładnie opisujemy, jak działa waga głosów i delegacja, w artykule Gauge: zarządzanie delegacją do walidatorów.
Zamknięcie pozycji odbywa się w dwóch krokach i tylko jeden z nich wymaga czasu.
Po pierwsze, zamiana wariantu stakowanego z powrotem na token bazowy — na przykład SJWLSUI na JWLSUI — jest natychmiastowa i bezpłatna. Wystarczy wycofać stake po bieżącym kursie wymiany, by od razu otrzymać odpowiednią ilość tokenów bazowych.
Po drugie, wykup tokena bazowego za faktyczne aktywo bazowe uruchamia 10-dniowy okres unbondingu sieci, ponieważ walidatorzy potrzebują czasu na zwolnienie stake'u. Zamiast zamrażać pozycję na ten czas, JewelSwap wydaje zbywalny NFT roszczenia — NFT roszczenia SUI, EGLD lub XRD, zależnie od sieci — który reprezentuje oczekujący wykup. Po upływie 10 dni NFT się spala, by odebrać tokeny bazowe po kursie 1:1.
Ponieważ NFT roszczenia można przenosić między portfelami, pozycja w trakcie unbondingu nie jest martwym balastem. Można ją wysłać lub sprzedać komuś, kto chce otrzymać aktywo bazowe bez czekania przez cały okres. Warto pamiętać, że choć wykup jest obecnie bezpłatny, protokół zastrzega sobie możliwość stosowania dynamicznych opłat w okresach wyjątkowo wysokiego popytu na wykup.
Jeśli nie chce się czekać 10 dni, zazwyczaj nie trzeba. Ponieważ tokeny bazowe są notowane on-chain, JWLSUI można wymienić bezpośrednio na SUI na Cetus, wiodącym DEX-ie w Sui, a JWLXRD na XRD na Ociswap w Radix — po kursie rynkowym, natychmiast. To opisana wcześniej Protocol-Owned Liquidity utrzymuje głębokość tych pul i ścisły peg, dzięki czemu poślizg przy wyjściu pozostaje niski nawet przy sporych transakcjach.
Dostarczanie płynności do tych pul samo w sobie jest drugim sposobem zarabiania. Jak opisujemy w przewodniku JewelSwap na Sui, JWLSUI można zastakować, by uzyskać zysk z SJWLSUI, albo dostarczyć płynność do pary JWLSUI–SUI na Cetus w zamian za opłaty transakcyjne — to dwukierunkowy mechanizm zaprojektowany tak, by łączyć zwroty wykraczające poza zwykły staking.
Załóżmy, że posiada się 100 SUI i chce się je zagospodarować.
Po zdeponowaniu 100 SUI w JewelSwap otrzymuje się 100 JWLSUI. Protokół może także wyemitować dodatkowe JWLSUI jako płynność należącą do protokołu (ilość jest zmienna; nadwyżka nigdy nie trafia do użytkownika), sparowane z równą ilością zdeponowanych SUI w płynności protokołu na Cetus, a pozycja użytkownika pozostaje pełnym roszczeniem 1:1 do jego 100 SUI. Po zastakowaniu JWLSUI otrzymuje się SJWLSUI po bieżącym kursie wymiany — przyjmijmy, że kurs wynosi 1,00, więc otrzymuje się około 100 SJWLSUI.
W ciągu kolejnych miesięcy codzienne nagrody od walidatorów podnoszą kurs wymiany. Załóżmy, że rośnie z 1,00 do 1,05. Za 100 SJWLSUI można teraz wykupić około 105 JWLSUI — to 5% zysku osiągniętego pasywnie, bez odbierania nagród i ponownego stakowania.
Przy wyjściu stake wycofuje się natychmiast i bezpłatnie, otrzymując ~105 JWLSUI. Aby odzyskać SUI, są dwie możliwości: od razu wymienić JWLSUI na SUI na Cetus po kursie rynkowym albo wykupić je bezpośrednio za 105 SUI i otrzymać NFT roszczenia, który spala się po 10 dniach. Tak czy inaczej, pierwotne 100 SUI wraca razem z nagrodami.
Korzyści są oczywiste: stakowany kapitał pozostaje płynny i kompozycyjny, nagrody kapitalizują się codziennie dzięki rosnącemu kursowi wymiany, Protocol-Owned Liquidity zapewnia głęboką płynność przy wyjściu i ścisły peg, głosowanie w Gauge przekazuje kontrolę nad delegacją posiadaczom tokenów, a zbywalny NFT roszczenia sprawia, że nawet pozycja w trakcie unbondingu ma swój rynek.
Ryzyka są realne i warto je nazwać. Ryzyko smart kontraktu dotyczy każdego protokołu DeFi. Wyniki walidatorów i slashing mogą wpływać na nagrody. Cena rynkowa tokena bazowego na DEX-ie może w okresach zmienności chwilowo odbiegać od zabezpieczenia 1:1, mimo że wykup pozostaje 1:1. A opłaty za wykup, choć obecnie ich nie ma, mogą być stosowane dynamicznie przy dużym popycie na wykup. Liquid staking usuwa kompromis w zakresie płynności — nie usuwa ryzyka rynkowego ani technicznego.
JewelSwap stosuje tę samą architekturę w trzech sieciach, z lokalnymi szczegółami zgodnymi z konwencjami każdej z nich. W Sui JWLSUI i SJWLSUI stanowią trzon flagowego wdrożenia, a Cetus zapewnia główną płynność DEX dla natychmiastowych swapów. W MultiversX JWLEGLD i SJWLEGLD wprowadzają liquid staking dla EGLD; JewelSwap prowadzi tam dwa modele stakingu dostosowane do różnych potrzeb rynku, jak opisano we wprowadzeniu do stakingu w MultiversX. W Radix JWLXRD i SJWLXRD korzystają z tego samego modelu płynności należącej do protokołu, podziału nagród 90/10 i 10-dniowego unbondingu, a miejscem płynności on-chain jest Ociswap. Pełna specyfikacja JWLSUI znajduje się w dokumentacji liquid stakingu JWLSUI dla osób, które chcą zgłębić temat.
Tak. Token bazowy to roszczenie 1:1 do aktywa bazowego. Wszelkie dodatkowe tokeny emitowane jako płynność należąca do protokołu (ilość jest zmienna; nadwyżka nigdy nie trafia do użytkownika) są parowane ze zdeponowanymi SUI, więc każdy token w obiegu jest zabezpieczony w momencie swapu, a w razie potrzeby protokół spala nadwyżkę podaży z własnej płynności; konstrukcja ma na celu utrzymanie zabezpieczenia 1:1 (zgodnie z dokumentacją).
Trzymając wariant stakowany (SJWLSUI, SJWLEGLD lub SJWLXRD). Jego kurs wymiany względem tokena bazowego rośnie codziennie w miarę rozdzielania nagród od walidatorów, więc każda jednostka z czasem jest warta więcej, a saldo się nie zmienia.
Tylko przy bezpośrednim wykupie tokena bazowego za aktywo bazowe. Zamiana wariantu stakowanego na token bazowy jest natychmiastowa, a token bazowy można w każdej chwili wymienić na aktywo bazowe na DEX-ie, takim jak Cetus — bez czekania.
Reprezentuje oczekujący wykup w trakcie 10-dniowego okresu unbondingu. Jest zbywalny, więc trwający wykup można sprzedać lub wysłać; po 10 dniach spala się go, by odebrać tokeny bazowe.
Trzy: Sui, MultiversX i Radix. Każda ma własną parę tokenów — bazowy i stakowany — ale wszystkie korzystają z tej samej konstrukcji liquid stakingu opartej na dwóch tokenach i zabezpieczonej przez POL.
Token liquid stakingu (LST) to zbywalne pokwitowanie, które protokół liquid stakingu wydaje za depozyt. Reprezentuje stakowane tokeny wraz z nagrodami, jakie przynoszą, i można nim handlować, pożyczać go lub używać jako zabezpieczenia, podczas gdy bazowy stake nadal pracuje.
Wiąże się z tym samym ryzykiem walidatora co staking natywny, a do tego z ryzykiem smart kontraktu i możliwością, że w okresach zmienności LST będzie notowany na DEX-ie poniżej swojego zabezpieczenia. Wykup przez protokół pozostaje 1:1; na dyskonto narażona jest wyłącznie sprzedaż na DEX-ie.