CRS 2.0 obejmuje raportowaniem podatkowym pieniądz elektroniczny, CBDC i instrumenty pochodne na kryptowaluty. Związek z CARF i DAC8, kluczowe daty 2026-2028 i zmiany dla użytkowników.

CRS 2.0 to nieformalna nazwa zmienionego Wspólnego Standardu Raportowania (Common Reporting Standard) OECD, czyli globalnego zbioru zasad, na podstawie których banki i inne instytucje finansowe zgłaszają organom podatkowym zagranicznych posiadaczy rachunków. Aktualizacja obejmuje pieniądz elektroniczny, walutę cyfrową banku centralnego (CBDC), instrumenty pochodne odnoszące się do kryptoaktywów oraz fundusze inwestujące w kryptoaktywa, dodaje nowe pola danych i ma funkcjonować obok odrębnych Ram Raportowania Kryptoaktywów (CARF), które bezpośrednio obejmują giełdy i brokerów kryptowalut.
W UE i Wielkiej Brytanii CRS 2.0 obowiązuje od 1 stycznia 2026 roku, więc pierwsze raporty, obejmujące rok kalendarzowy 2026, przypadają na 2027 rok. Inne jurysdykcje, takie jak ZEA, zaczynają rok później. Ten przewodnik wyjaśnia, co się zmieniło, jak CRS 2.0 ma się do CARF i unijnej dyrektywy DAC8, jakie daty są istotne i co to oznacza dla platform oraz dla użytkowników.
Wspólny Standard Raportowania przyjęto w 2014 roku jako globalne ramy raportowania informacji o rachunkach finansowych i ich automatycznej corocznej wymiany między organami podatkowymi, jak ujmuje to podsumowanie zmian przygotowane przez PwC. Bank w jednym kraju zbiera informacje o rezydencji podatkowej klientów, zgłasza rachunki zagranicznych rezydentów własnemu organowi podatkowemu, a ten przekazuje dane do kraju zamieszkania klienta.
Na początku lat 2020. w standardzie pojawiła się luka. Pieniądze trafiały do portfeli pieniądza elektronicznego, kryptoaktywów i produktów powiązanych z kryptowalutami, których pierwotny CRS wyraźnie nie obejmował. Odpowiedzią OECD był dwuczęściowy pakiet. Pierwszą częścią jest CARF, nowy standard dla dostawców usług w zakresie kryptoaktywów, który omawiamy w naszym przewodniku po CARF. Drugą częścią jest zestaw zmian w samym CRS, który praktycy nazywają CRS 2.0.
Obie części zostały zatwierdzone przez OECD 26 sierpnia 2022 roku, zgodnie z motywami unijnej dyrektywy Rady (UE) 2023/2226 (DAC8). OECD opublikowała zmiany CRS 10 października 2022 roku (PwC), a pełny pakiet wraz z komentarzem, zatytułowany „Crypto-Asset Reporting Framework and 2023 update to the Common Reporting Standard”, udostępniła 8 czerwca 2023 roku (motywy DAC8).
Zmiany mają dwa cele: poszerzyć zakres rachunków podlegających raportowaniu i uszczegółowić każdy raport. Główne zmiany, oparte na analizie PwC i unijnym tekście wdrażającym w DAC8, przedstawiono poniżej.
| Zmiana | Co oznacza w praktyce |
|---|---|
| Określone produkty pieniądza elektronicznego | Dostawcy pieniądza elektronicznego przechowujący go dla klientów stają się „instytucjami depozytowymi”, a ich rachunki pieniądza elektronicznego – raportowanymi rachunkami depozytowymi. |
| Wyłączenie małych kwot pieniądza elektronicznego | Rachunki pieniądza elektronicznego, których kroczące 90-dniowe średnie saldo nigdy nie przekracza 10 000 USD, są rachunkami wyłączonymi. |
| Waluty cyfrowe banków centralnych | CBDC przechowywane dla klientów są objęte zakresem, a bank centralny przechowujący CBDC dla osób fizycznych lub podmiotów niefinansowych nie jest zwolniony. |
| Instrumenty pochodne powiązane z kryptowalutami | Kontrakty pochodne odnoszące się do kryptoaktywów i przechowywane na rachunkach powierniczych są traktowane jako aktywa finansowe. |
| Podmioty inwestujące w kryptowaluty | Podmiot inwestujący w kryptoaktywa na rzecz innych może być „podmiotem inwestycyjnym”, a tym samym raportującą instytucją finansową. |
| Bogatsze raporty | Raporty pokazują teraz rolę każdej osoby kontrolującej, informację, czy uzyskano ważne oświadczenie o rezydencji podatkowej (self-certification), czy rachunek jest nowy czy istniejący oraz czy jest rachunkiem wspólnym, wraz z liczbą posiadaczy. |
Dwie inne zmiany mają znaczenie dla zwykłych posiadaczy rachunków. Po pierwsze, w przypadku rezydencji podatkowej w dwóch krajach zmieniony komentarz stanowi, że należy wskazać w oświadczeniu każdą jurysdykcję rezydencji i być traktowanym jako rezydent wszystkich z nich. Po wejściu zmian w życie nie można już stosować reguł kolizyjnych (tie-breaker) przy składaniu oświadczenia (PwC). Po drugie, instytucje nie mogą opierać się na oświadczeniu, o którym wiedzą lub mają powód sądzić, że jest niewiarygodne, a dokonując tej oceny, powinny uwzględniać prowadzoną przez OECD listę potencjalnie wysokiego ryzyka programów obywatelstwa za inwestycję i rezydencji za inwestycję.
Podział zależy od tego, kto przechowuje aktywo i jakiego rodzaju jest to aktywo.
Ramy zaprojektowano tak, aby unikać podwójnego raportowania tych samych danych. Zgodnie z tekstem unijnym instytucja finansowa nie musi raportować na podstawie przepisów CRS przychodów brutto ze sprzedaży lub umorzenia aktywa finansowego w zakresie, w jakim raportuje już te przychody na podstawie przepisów dotyczących kryptowalut, chyba że postanowi inaczej w odniesieniu do jasno określonej grupy rachunków (DAC8, załącznik I).
Znaczenie ma również granica między pieniądzem elektronicznym a kryptoaktywami. W DAC8 „raportowane kryptoaktywo” nie obejmuje CBDC ani pieniądza elektronicznego, ale motywy dyrektywy stanowią, że ogólne rozumienie kryptoaktywów obejmuje stablecoiny, „w tym tokeny e-pieniądza” w rozumieniu MiCA. Bank lub instytucja pieniądza elektronicznego, która oferuje również usługi kryptowalutowe, może zatem podlegać obu reżimom w odniesieniu do różnych produktów.
OECD ustala standard, ale każda jurysdykcja musi wprowadzić go do prawa krajowego i zobowiązać się do wymiany dodatkowych danych. Podstawą prawną wymiany jest Aneks (Addendum) do Wielostronnej umowy właściwych organów w sprawie CRS. Lista sygnatariuszy OECD pokazuje, że na dzień 1 października 2026 roku podpisały go 83 jurysdykcje, w tym Wielka Brytania, Szwajcaria, ZEA, Singapur, Japonia, Kanada i Kajmany. Stanów Zjednoczonych nie ma na liście; stosują one zamiast tego własne systemy raportowania.
Gdy więc przy CRS 2.0 pojawia się „2027”, zwykle oznacza to jedną z dwóch rzeczy: rok pierwszej wymiany dla wczesnych użytkowników standardu, takich jak UE i Wielka Brytania, albo pierwszy rok raportowy dla późniejszych, takich jak ZEA.
Dla firm CRS 2.0 to głównie kwestia onboardingu i danych: dane klientów zebrane w 2026 roku trafiają do raportów za 2027 rok.
Kary stają się surowsze. W Wielkiej Brytanii brak rejestracji może kosztować do 1000 GBP plus 300 GBP dziennie, nieuzyskanie ważnego oświadczenia do 300 GBP za każdy przypadek, a spóźnione lub brakujące raporty do 5000 GBP plus 600 GBP dziennie. HMRC zasygnalizował, że może nie nakładać kar w pierwszych dwóch okresach raportowych, jeśli firmy podjęły wszelkie rozsądne kroki (Grant Thornton UK).
Równolegle prowadzony jest onboarding AML; zobacz nasz przewodnik po AML dla VASP.
Dla większości użytkowników CRS 2.0 oznacza po prostu więcej formularzy.
CRS 2.0 nie obejmuje natomiast portfela self-custody bez pośrednika. Przechowywanie tokenów we własnym portfelu lub korzystanie z niepowierniczego DeFi, takiego jak liquid staking JWLSUI, JWLEGLD lub JWLXRD w JewelSwap, nie tworzy rachunku CRS. Obowiązki podatkowe od zysków i dochodów pozostają bez zmian, a giełdy, przez które wpłaca się i wypłaca środki, będą raportować na podstawie CARF tam, gdzie ma on zastosowanie. Podatnicy z USA mają odrębny system; zobacz nasz przewodnik po formularzu 1099-DA.
CRS 2.0 to nieformalna nazwa zmienionego Wspólnego Standardu Raportowania OECD. Rozszerza automatyczne raportowanie podatkowe na pieniądz elektroniczny, waluty cyfrowe banków centralnych, instrumenty pochodne powiązane z kryptowalutami na rachunkach powierniczych oraz podmioty inwestujące w kryptoaktywa, a także dodaje nowe pola danych, takie jak status rachunku wspólnego i oświadczenia o rezydencji.
To zależy od jurysdykcji. UE i Wielka Brytania stosują go od 1 stycznia 2026 roku, więc pierwsze raporty obejmujące 2026 rok są składane i wymieniane w 2027 roku. ZEA ogłosiły datę 1 stycznia 2027 roku, z pierwszą wymianą w 2028 roku.
CARF zobowiązuje dostawców usług w zakresie kryptoaktywów, takich jak giełdy i brokerzy, do raportowania transakcji kryptowalutowych ich użytkowników. CRS 2.0 obejmuje instytucje finansowe i rachunki, w tym pieniądz elektroniczny, CBDC, instrumenty pochodne na kryptowaluty i fundusze inwestujące w kryptowaluty. Wbudowane zasady ograniczają podwójne raportowanie między nimi.
CARF i zmiany CRS to dwa standardy OECD zatwierdzone w sierpniu 2022 roku. DAC8, czyli dyrektywa Rady (UE) 2023/2226, to sposób, w jaki UE wdraża oba, dodając raportowanie kryptowalut i aktualizując unijną wersję CRS od 1 stycznia 2026 roku.
Nie. CRS 2.0 dotyczy rachunków prowadzonych przez instytucje finansowe. Portfel self-custody bez pośrednika nie jest rachunkiem CRS, choć własne obowiązki podatkowe nadal obowiązują, a giełdy mogą raportować transakcje na podstawie CARF.
Stanów Zjednoczonych nie ma na liście OECD sygnatariuszy Aneksu do Wielostronnej umowy właściwych organów w sprawie CRS. Stosują one własne przepisy dotyczące raportowania, w tym formularz 1099-DA dla brokerów kryptowalut.
Zastrzeżenie: ten artykuł ma charakter edukacyjny i nie stanowi porady finansowej, podatkowej ani prawnej. Daty wdrożenia i liczba sygnatariuszy według stanu na 17 października 2026 roku mogą ulec zmianie; należy sprawdzić wytyczne właściwego organu podatkowego. Źródła podlinkowano w całym tekście.